I Know You Know I Exist (53 min.) is een kwartier onderweg als de vader van Tomas Ponsteen, inbellend vanaf een camping, de vinger op de zere plek legt: ‘zeggen zij bijvoorbeeld niet tegen jou van: goh, waarom ga jij nou niet zelf op zoek naar je moeder?’ Zijn zoon, geadopteerd in 1993 vanuit Brazilië, is afgereisd naar z’n geboortestad Sāo Paulo, waar hij het gezelschap opzoekt van drie vrouwen, die een half leven eerder afstand hebben gedaan (of moesten doen) van hun baby. Zij stellen nu alles in het werk om dat opnieuw te vinden en hun ouder-kind relatie te herstellen.
Via hun herinneringen, gemis en zoektocht hoopt Ponsteen een beter beeld van zijn eigen achtergrond te krijgen. Zou zijn biologische moeder ook naar hem verlangen? Hij zet tegelijk nauwelijks stappen om daarachter te komen en blijft hangen bij de vrouwen die, net als zij, in hun tienerjaren moeder zijn geworden. De Nederlandse dertiger laaft zich aan hun verlangen naar hun kind en houdt zich, bijna als een surrogaatzoon, op in hun directe omgeving. Zo zou zijn eigen moeder nu kunnen zijn, hunkerend naar hem, haar verweesde kind. Haar vinden zou alleen ook een tegenvaller kunnen worden.
Ponsteens film, waarin hij de tijd neemt om zijn indrukken en gevoelens te verwerken en ook regelmatig belt met zijn adoptieouders op de camping, weerspiegelt dit gevoel. Omdat hij blijft twijfelen, komt zijn zoektocht nooit echt op gang – ook al is ie aan het eind wel degelijk wat wijzer geworden over zijn biologische ouders. De aanvankelijke belofte van een Spoorloos-achtige zoektocht, die wordt afgerond met een emotioneel weerzien of juist definitief afscheid nemen, wordt alleen nooit ingelost. Intussen lijkt de maker Tomas Ponsteen wel oprecht zijn eigen gevoel als hoofdpersoon te volgen.
Zo gaat het in de praktijk waarschijnlijk ook. Twijfel hoort nu eenmaal bij zulke elementaire levenskeuzes. Voor een buitenstaander is dat, hoe authentiek ook, wel een lastig proces: Ponsteens zoektocht wordt via een omweg opgestart en speelt zich verder vooral van binnen af. En het is vooralsnog onduidelijk of en hoe die, na deze omfloerste opstart, wordt vervolgd. Bij die andere Braziliaanse afstandsmoeders heeft hij in elk geval afdoende kunnen horen, zien en voelen wat het afstaan van een kind zou kunnen betekenen voor de vrouw die hem op de wereld heeft gezet.
Een gedachte over “I Know You Know I Exist”