
De kijker van Birds Of War (84 min.) weet vanaf het begin: die twee zijn voorbestemd voor elkaar. Maar wanneer kregen Janay en Habak dit zelf door? Hun contact begint professioneel in 2016. Zij, buitenlandredacteur van de BBC in Londen. Hij, haar bron en cameraman in Aleppo, met z’n poten in de modder en het bloed van de oorlog in Syrië.
Gaandeweg krijgt hun appverkeer een alsmaar persoonlijker karakter. Als ze foto’s van zichzelf beginnen uit te wisselen, volgen ook de koosnaampjes al snel. ‘Birdie’, omdat ze allebei zo vrij zijn als een vogel – of zo overtuigend mogelijk proberen te doen alsof. Na het flirten per app, verklaren ze elkaar op afstand ook de liefde. ‘Birdie’ wordt ‘my bird’.
Deze film is het verhaal van hun liefde, afgezet tegen de oorlog die deze tegelijk mogelijk en onmogelijk heeft gemaakt. Janay Boulos en Abd Alkader Habak appen zich elkaars hart in en sturen ook deze productie samen aan met persoonlijke voice-overs. Alsof ze nog steeds in een permanent gesprek op afstand zijn verwikkeld met elkaar.
Birds Of War is daarmee zo’n hoopvol verhaal dat soms, met enig verbeeldingskracht, óók uit de dagelijkse ellende valt te peuren. Zoals in de afgelopen jaren bijvoorbeeld gebeurde in For Sama (Syrië), Porcelain War (Oekraïne) en Gaza’s Twins, Come Back To Me (Gaza), documentaires die een sprankje hoop bieden in ronduit desolate tijden.
Als Habak in 2017 zijn camera even terzijde legt om een kind te redden na een bomaanslag, wordt hij zelfs tot held gebombardeerd in de internationale media, die ook altijd op zoek zijn naar datzelfde sprankje hoop. Janay stelt hem gerust: jij bent meer dan een verhaal voor mij. Dat verhaal maakt hem alleen ook tot een doelwit voor islamisten.
Er zit niets anders op: de Syrische filmer zal moeten vluchten. Aan de andere kant van de grens met Turkije, een barrière die alleen met gevaar voor eigen lijf en leden is te nemen, wacht ‘my bird’. Hij is echter niet in de gelegenheid om afscheid te nemen van zijn familie. En haar christelijke familie weet niets van haar liefde voor een islamitische man.
Als Bashar al-Assad later letterlijk van zijn sokkel wordt getrokken in de Syrische stad Homs en de oorlog die hen bijeen heeft gebracht en verscheurd zowaar z’n einde lijkt te naderen, kunnen de vogels terug naar het nest, van waaruit ze zijn uitgevlogen. Terwijl in Habaks geboortestad Idlib opluchting overheerst, leeft nu Janays Beiroet in spanning.
Want Birds Of War lijkt soms even een sprookje, nét iets te veel misschien, maar is gesitueerd in het maar al te echte leven. Of ze dus ooit oprecht kunnen zeggen: en we leefden nog lang en gelukkig…?
Een gedachte over “Birds Of War”