Hij staat tussen John F. Kennedy en Billie Jean King. In het tafelboek Icons zijn tweehonderd Amerikanen verzameld, die ooit het verschil hebben gemaakt. En hij, Jack Kevorkian (1928-2011), heeft als onversaagde strijder voor het recht op euthanasie, ‘the right to die’, toch maar mooi een eigen pagina gekregen.
Bij de start van de documentaire Kevorkian (90 min.) uit 2010 komt de bijna tachtigjarige ‘Doctor Death’ net uit de gevangenis van Michigan. Hij heeft negen jaar gezeten vanwege ‘moord’ en stelt zich vervolgens direct kandidaat voor de Amerikaanse congresverkiezingen van 2008. ‘You want change?’, parafraseert hij daarbij de Democratische kandidaat) Barack Obama, die zich profileert als een pleitbezorger van verandering. ‘I’ll show you what change is.’
Volgens de één heeft Jack Kevorkian geen schijn van kans, volgens een ander is hij ook totaal ongeschikt voor het ambt. Véél te eigengereid. Met zijn kandidatuur speelt hij bovendien de Republikeinse opponent in de kaart. Elke stem voor hem is er weer één minder voor de Democratische kandidaat. Regisseur Matthew Galkin volgt de controversiële arts tijdens de verkiezingscampagne, waarbij Kevorkian het politieke debat gedurig ontregelt.
Tegelijk probeert Galkin samen met de man zelf, zijn uitgesproken advocaat Geoffrey Fieger, familie, vrienden en critici het levensverhaal op te tekenen van een man die eigenhandig de Amerikaanse wet wil veranderen. Kevorkian, een kind van overlevenden van de Armeense genocide, schrijft daarnaast een hele rij boeken, componeert z’n eigen muziek, maakt schilderijen, zet enkele uitvindingen op zijn naam en regisseert een speelfilm.
Eerst en vooral manifesteert hij zich echter als een onvermoeibare strijder voor het recht op zelfbeschikking. Kevorkian zoekt doelbewust de confrontatie op en krijgt, als hij de dood van zijn patiënt Thomas Youk filmt, waarnaar hij op zoek is geweest: zijn dag voor de rechter. En hij wil niet vrijgesproken worden! Het lijkt een wrange poging om zijn moeder, die overleed na een slopend ziekteproces, te wreken. Of gewoon een kwestie van zelfdestructie.
Deze boeiende film tekent deze contraire eenzaat, die zich heeft vastgebeten in zijn zelfverkozen missie en daarbij ook nogal eens uit de bocht vliegt, op in de laatste fase van zijn eigen leven. Als hij nog eenmaal, nu in de politieke arena, zijn punt probeert te maken. Totdat Magere Hein, uit eigen initiatief, ook hem komt halen.
