Hanging By A Wire

Abramorama

Een lokale dronepiloot verandert een plaatselijke crisis in een wereldwijd mediaspektakel. Twee kabels van een kabelbaan die in het noorden van Pakistan twee Himalaya-bergen verbindt, zijn op 22 augustus 2023 plotseling geknapt. Een kabellift met acht passagiers, waaronder zes middelbare schoolleerlingen die dagelijks in dit bakje naar school gaan, hangt zo’n driehonderd meter boven de grond. Ze bungelen aan één enkele kabel. Die behoedt hen vooralsnog voor een wisse dood.

Op de grond kijkt de gemeenschap, waaronder hun familie en vrienden, gespannen toe. Naar dat ene verweesde karretje, hoog in de lucht. Pas als die drone de inzittenden daarvan van heel dichtbij in beeld brengt, het drama letterlijk een gezicht geeft, raakt ook de rest van de wereld geïnteresseerd. In bombastische nieuwsuitzendingen raken ze in de hele wereld niet uitgepraat over die onfortuinlijke Pakistanen, waarvan het leven aan een kabel hangt. Zij kunnen elk ogenblik in de vallei van Allai storten.

Sahib Khan, een lokale ‘mandghan’ (ofwel: luchtpiraat), wil te hulp schieten. Voordat hij die ene kabel kan bestijgen, wordt hij echter tegengehouden door de Pakistaanse politie. Kan de kabel dat extra gewicht wel hebben? Zij willen het liever met een legerhelikopter proberen. Die brengt echter weer z’n eigen problemen met zich mee. Luchtturbulentie zou de kabellift, die aan de zijkanten gewoon open is, zomaar kunnen doen kantelen. Zodat alle inzittenden er pardoes uit kunnen vallen.

In de gelikte documentaire Hanging By A Wire (79 min.) reconstrueert Mohammed Ali Naqvi de gecompliceerde reddingsoperatie, waarbij heel wat obstakels moeten worden genomen en ook de ervaren zipline-specialist Ali Swati nog wordt ingeschakeld. Via interviews met vrijwel alle direct betrokkenen, de live-beelden die van de zich ontvouwende crisis zijn gemaakt door de aanwezige burgers en journalisten en gedramatiseerde scènes brengt hij de penibele situatie in kaart.

De nadruk ligt vooral op de heroïek van de reddingsactie, de beleving van de acht passagiers in die benauwde kabellift komt nauwelijks aan de orde. Bovendien zet Naqvi de dramatische ontwikkelingen zo dik aan met muziek, dat het averechts werkt. Alle spanning en emotie verdwijnen uit de vertelling. Een zenuwslopende crisis, die heel veel vertelt over de maatschappij waarbinnen die plaatsvindt, wordt gereduceerd tot een gelikt B/Hollywood-verhaal, dat uiteindelijk helemaal doodslaat.

The Volcano: Rescue From Whakaari

Netflix

The Volcano: Rescue From Whakaari (98 min.) begint als een klassieke rampenfilm. Nietsvermoedend maken allerlei verschillende personages zich op voor wat een normale dag lijkt te worden. Een groepje avontuurlijk ingestelde toeristen en hun begeleiders gaan op 9 december 2019 een bezoek brengen aan White Island in Nieuw-Zeeland en daar van dichtbij één van ‘s werelds actiefste vulkanen bekijken.

Als geoefende kijkers weten wij dan al wat er staat te gebeuren en – afgaande op wie er wel en niet in interviews aan het woord komen van de mensen die zijn te zien op beelden van die dag – is zelfs al in te schatten wie daarbij de dood zullen vinden. En dan lijkt het in deze degelijke documentaire van Rory Kennedy nog slechts een kwestie van tijd tot het monster, vermomd als toeristische trekpleister, zich begint te roeren.

Als de Whakaari-vulkaan plotseling tot uitbarsting komt en zwarte rook, as en stoom van zo’n tweehonderd graden Celsius begint af te geven, wordt het eiland acuut een rampgebied en krijgen de verschillende betrokkenen schijnbaar automatisch hun rol toebedeeld: held, slachtoffer, helper, omstander of familielid. Stuk voor stuk dragen ze sindsdien de sporen van deze natuurramp: op hun huid en/of op hun ziel.

Kennedy speelt op zeker en reconstrueert op basis van de getuigenissen en ter plaatse gemaakte beelden chronologisch de eruptie die uiteindelijk 22 mensen het levens kost en enorme schade veroorzaakt. Soms kunnen de overlevenden volgens eigen zeggen inmiddels ‘voorbij de vulkaan kijken’, andere dagen blijven verduiveld moeilijk. Brandwonden genezen nu eenmaal heel langzaam, laat staan de psychische schade en het gemis van dierbaren.